Μυθοπλασία/Fiction, Γαλλία/France, 1982, 111’, α/μ/b&w, Με ήχο/Sound

Η τελευταία ταινία του Τριφό είναι μια επιστροφή στην ασπρόμαυρη φωτογραφία, ένας αποχαιρετισμός στο σινεμά, μια σύνοψη της φιλμογραφίας του κι ένας φόρος τιμής στον Χίτσκοκ και τον θεματικό πυρήνα πολλών ταινιών του -ο άνθρωπος που κατηγορείται άδικα, ο αθώος. Ένας κτηματομεσίτης είναι ύποπτος για το φόνο της γυναίκας του και του εραστή της. Ακολουθώντας πιστά τα συστατικά του είδους –το βλέμμα, τη νύχτα, τη σκιά, τη λάμψη της πρωταγωνίστριας, την αγωνία- ο Τριφό καταφέρνει να πραγματοποιήσει το στόχο του, να κάνει «μια καλή ταινία για το Σαββατό- βραδο» όπως αναφέρει σε συνέντευξή του στο Première τον Φεβρουάριο του 1983.

Σκηνοθεσία/Direction: François Truffaut
Σενάριο/Screenplay: François Truffaut, Suzanne Schiffman, Jean Aurel [βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του/based on the novel by Charles Williams]
Φωτογραφία/ Cinematography: Néstor Almendros
Μοντάζ/Editing: Martine Barraqué
Ηθοποιοί/Cast: Fanny Ardant, Jean-Louise Trintignant
Παραγωγή/ Production: emand Barbault, François Truffaut
Προέλευση κόπιας/Print source: MK2

Μυθοπλασία/Fiction, Γαλλία, 1976, 118’, Εγχρ./Color, Με ήχο/sound

Μία ταινία για τον φετιχιστικό έρωτα, θέμα ποθ επανέρχεται συχνά και στις ταινίες του Χίτσκοκ. Ένας άνδρας που δεν αγαπά τις γυναίκες, μα τις γάμπες των γυναικών για τις οποίες θα πληρώσει με τη ζωή του. Η ταινία ξεκινά και τελειώνει με την κηδεία του, στην οποία παρευρίσκονται μόνο γυναίκες. «Με ενδιέφερε να δείξω έναν άνδρα που είναι πραγματικά μόνος[...] Η μοναξιά του είναι προφανώς κατοικημένη, αλλά ο μοναδικός του έμπιστος είναι ο θεατής» λέει ο Τριφό σε συνέντευξή του στον Peter Michel Ladiges.

Σκηνοθεσία/Direction: François Truffaut
Σενάριο/Screenplay: Michel Fermaud, Suzanne Schiffman, François Truffaut
Φωτογραφία/ Cinematography: Néstor Almendros
Μοντάζ/Editing: Martine Barraqué
Ηθοποιοί/Cast: Brigitte Fossey, Charles Denner, Nelly Borgeaud
Παραγωγή/Production: Marcel Berbert, François Truffaut
Προέλευση κόπιας/Print source: MK2